Góra Św. Małgorzaty

Góra Świętej Małgorzaty koło Łęczycy - cmentarz parafialny


Góra Świętej Małgorzaty jest wsią położoną około 10 kilometrów na wschód od Łęczycy. We wczesnym średniowieczu była własnością książąt mazowieckich, którzy ok. 1145 roku przekazali ją na własność klasztoru Kanoników Laterańskich w Trzemesznie. Z tego też okresu pochodzą fragmenty romańskie w ścianach obecnego kościoła pod wezwaniem św. Małgorzaty. Świątynia usytuowana jest na polodowcowym wzgórzu górującym nad całą Ziemią Łęczycką.

Cmentarz parafialny znajduje się u podnóża góry, przy drodze do Tumu. Zajmuje około dwóch hektarów powierzchni. Niegdyś, co wynika z wypowiedzi mieszkańców Góry, bogaty w szlacheckie nagrobki cmentarz obecnie posiada ich niewiele.

Nad całym cmentarzem króluje monumentalny krzyż z piaskowca - prosty i bez ozdób. Pochowano tu Juliana Zabokrzeckiego (l. 68, † 27 X 1870), obywatela ziemskiego, oraz Teklę z Iwańskich Zabokrzecką (l. 84, 27 X 1870). Prawdopodobnie byli to właściciele majątku, na miejscu którego znajduje się obecnie wieś Żabokrzeki.    

Opodal krzyża Zabokrzeckich usytuowano obejście grobowe otoczone wspaniałą kratą. Wewnątrz umieszczono trzy pomniki. Pierwszy z lewej to granitowy nagrobek z utrąconym krzyżem. Postawiono go na grobie Małżonków obywateli ziemskich Matyldy z Bullów Neffe (l. 68, † 14 XII 1911) i Józefa Neffe (l. 66, † 16 III 1912).

Środkowy pomnik wykonano z piaskowca w stylu secesyjnym. Interesujący rzeźbiarsko obelisk wykonała firma L. Wąsowskiego z Łodzi. Poświęcono go Helenie z Neffów Nachtman (l. 23, † 13 V 1899).

Trzeci pomniczek jest niezwykle skromny. Wykonano go z piaskowca. Spoczęły pod nim czteromiesięczna Maniusia Pijanowska († 1 VI 1897) i Zosia Pijanowska († 1899). Zosia żyła prawdopodobnie siedem miesięcy.

Na cmentarzu znajduje się również współczesny pomnik Ludwika Grzymała-Lityńskiego (l. 79 - + 30 III 1940 ) - lekarza.

 

Mirosław Pisarkiewicz
Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com